Beeldende kunst

Creativiteit ontstaat in stille momenten van alertheid, waarin je je van waarnemingen, flitsen gedachtekronkels bewust wordt. Je kan de stilte proberen te behouden door die in je leefwereld in te passen en je te omringen met stemmen van kunst, boeken, enkele vrienden en een rustige omgeving.
Veel artistieke expressie komt voor uit een vreselijke stilte - een stilte van waaruit de diepste raadsels van ons leven aan de oppervlakte komen. Waar sprekende stilte valt tussen woorden en beelden, daar begint de kunst. Die stilte is de grondtoon van elk voldragen kunstwerk.

Woordkunst

Theater is meer dan louter verstrooiing. Theater kan een rustpunt zijn, een baken van bezinning. Een plek waar je twee keer mag denken en waar gedachten mogen rijpen. Je vertrekt trouwens van stilte. Daar zet je iets tegenover. Als het dan weer ophoudt, krijgt de stilte opnieuw kans. De acteurs spelen voortdurend tussen die twee bewegingen. Theater is vaak trager dan het leven zelf.
Theater blijft een authentieke praktijk en ervaring te midden van een inruilbare consumptie- en reproductiecultuur. Toch ontkomt het ook niet aan de tendens om steeds flitsender en sneller te zijn. Het is een kunst om het eigen ritme te behouden en toch de toeschouwers te blijven boeien.

Muziek

In de muziek geeft de stilte tussen de noten een enorme dynamiek. Denk maar aan de stilte net voor een muziekstuk begint. Daar begint de muziek eigenlijk al. Muziek en stilte zijn zo verweven met elkaar dat je ze niet los van elkaar kunt horen, ook al lijken ze tegenpolen. De kracht van muziek zit in het talent van de componist en de uitvoerders om de spanning en intensiteit in de muziek over te brengen, ook – en vooral- in de maten waarin geen noten staan.
Het gebrek aan stiltes – of rusten- verraadt de angst voor de leegte in het spel.
De meest sprekende stilte valt altijd ná een aangrijpend concert, net vóór het daverend applaus losbarst.